
Η ζωή μας, αυτό το φευγαλέο και εφήμερο, απαρτίζεται από χιλιάδες μικρές στιγμές. Τείνουμε να θυμόμαστε τις ερέβινες, τις σκοτεινές, τις ταπεινωτικές. Και οι άλλες;
Για αυτές θα γράψω σήμερα. Για εκείνες τις μικρές, απλές, ιδιαίτερες, ηλιόλουστες ή ευωδιαστές στιγμές που συνθέτουν τις φωτεινές σελίδες της ζωής μας.
Το πέταγμα του χαρταετού στην χειμωνιάτικη παραλία, το χάδι του παιδιού, το πρώτο φιλί, μια γουλιά καλό κρασί, οι κολλητές που γελάνε με τις γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης στη σκοτεινή Ααβόρα, οι ζαβολιές του Νόσφι, ο ύπνος που γλιστρά μέσα σου καθώς σε αγκαλιάζει ο σύντροφός σου, μια βαθιά ρουφηξιά τσιγάρο, οι ερωτικές θωπείες πλάι στο κύμα, τα παραμύθια της γιαγιάς, η αναζήτηση του αυγερινού στον έναστρο ουρανό, η αίσθηση της γυμνής πατούσας πάνω στο δροσερό μάρμαρο ένα καυτό καλοκαιρινό απομεσήμερο...
Kαι το γιατί;;;; Δεν έχουν τα πάντα μια απάντηση. Κάποιες τέτοιες στιγμές είναι απλά παιχνίδια της Τύχης. Κάποιες άλλες πάλι όχι....
parvis enim momentis multa natura aut adfingit aut mutat aut detrahit*
(M.T.Cicero, De Divinatione, Liber Primus 118)
* (μτφ.: γιατί πολλά πράγματα προστίθενται, αλλάζουν ή χάνονται σε μια στιγμή του χρόνου)

No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.