δυο πράγματα μόνο....

"Δυο πράγματα υπάρχουν μόνο: ο έρωτας, κάθε λογής, και η μουσική...."

γράφει ο Μπορίς Βιαν το 1946 στο εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου του "Ο Αφρός των Ημερών". Αφού παραθέτει αρχικά την αξία της a priori κρίσης των πάντων στη ζωή μας, ανθρώπων, καταστάσεων, συναισθημάτων (κρίση που επιδέχεται πλήθος ερμηνειών και αντιρρήσεων), καταλήγει στην παραπάνω φράση. Κι αναρωτιέται ο αναγνώστης, αυτός ο άνθρωπος που ζει μέσα σε πλήθος δυσκολιών και προβλημάτων το 2012, μετά από 66 συναπτά έτη από τη χρονιά συγγραφής του πανέμορφου αυτού βιβλίου: είναι τελικά έτσι; Υπάρχουν μόνο δυο πράγματα στη ζωή; Και μάλιστα αυτά τα δυο; Ο κάθε λογής έρωτας και η μουσική;

Χθες βράδυ, την ώρα εκείνη της απόλυτης ησυχίας, όταν μπορεί κανείς να αφουγκραστεί τους ήχους της νύχτας, έπιασα τον εαυτό μου να προσπαθεί να προσεγγίσει και να αναλύσει αυτή τη φράση. Τι γίνεται με τον αγώνα της επιβίωσης, την ανέχεια, την αποξένωση, τους τρελούς καθημερινούς ρυθμούς, το χρόνο που ποτέ δε φτάνει και γλιστρά και παρασέρνει τη ζωή μας και μας αφήνει συχνά θεατές άφωνους και αδύναμους να αντιδράσουμε;

Και όμως οι λέξεις αυτές γράφτηκαν λίγο μετά το τέλος του μεγάλου πολέμου, την εποχή της θλίψης, του θανάτου, της αδικίας. Μπορεί ο Βιαν να ήταν τόσο βαθιά αγκιστρωμένος στις σειρήνες του surreal, που αρνήθηκε να δει τις πραγματικές διαστάσεις της ζωής και της πραγματικότητας; Ή μήπως, ακριβώς επειδή γνώριζε και ένιωθε πολλά, πρότεινε ως λύση αυτά τα δυο τόσο απλά μα και τόσο ουσιαστικά στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης;

Τον έρωτα: κάθε λογής. Κάθε μορφής. Κάθε έκφανσης.

Τον έρωτα το σαρκικό,
τον έρωτα τον πνευματικό,
τον έρωτα για κάτι καλύτερο,
τον έρωτα για την αξιοπρέπεια,
τον έρωτα για την οικογένεια,
τον έρωτα για τη δουλειά,
τον έρωτα για τη συνεχή βελτίωσή μας,
τον έρωτα για τις συχνά απέλπιδες προσπάθειες να προσεγγίσουμε το ανώτερο, το διαφορετικό, το εξέχον.
Τον κάθε λογής έρωτα πλαισιωμένο από τους ήχους, τα χρώματα, τον παλμό, το γέλιο, το παράπονο, το φόβο, το δέος, το έλεος, τη συντροφιά της μουσικής.

Μην δεν είναι πάντα η μουσική κοινωνός όλων των στιγμών της ζωής μας;
Στο νανούρισμα.
Στο μοιρολόι.
Στη χαρά.
Στην προσπάθεια.
Στη λύπη.
Στην απογοήτευση.
Στον έρωτα....


"Δυο πράγματα υπάρχουν μόνο: ο έρωτας, κάθε λογής, και η μουσική...."