Purple rain

Βράδυ Τρίτης, στην τηλεόραση εμφανίζεται ο αγαπημένος από τα παλιά και πάντα ιδιόρρυθμος Prince  τραγουδώντας:

"I never meant to cause you any sorrow
I never meant to cause you any pain
I only wanted one time to see you laughing
I only want to see you laughing in the purple rain..."

και συνειδητοποιώ ότι μιλά για μια αγάπη αγνή,
αγάπη άδολη,
μια αγάπη καθόλου εγωιστική...
Μόνο το γέλιο της ήθελε να ακούσει,
όχι να της προκαλέσει πόνο,
ποτέ δεν επιθύμησε να είναι   ο εραστής του σαββατοκύριακου,
αλλά ο φίλος, ο άνθρωπός της. 

Αφελές;
Τετριμμένο;
Όχι.
Απλώς εμείς οι άνθρωποι διακατεχόμεθα μονίμως από ένα φόβο,
το φόβο της αποτυχίας,
το φόβο της συντροφικότητας,
το φόβο του εαυτού μας.

Και πώς αντιδρούμε, όταν κάποιος  θέλει μόνο να μας δει να γελάμε κάτω από την μενεξεδιά βροχή; Απλά. Χωρίς υστεροβουλία.

Συνήθως κρυβόμαστε.
Φεύγουμε.
Εξαφανιζόμαστε.

Και μετά από μήνες,
μετά από χρόνια,
μετά από αιώνες
συνεχίζουμε να αναρωτιόμαστε πώς θα ήταν η ζωή μας,
αν είχαμε απλώσει το χέρι μας
και είχαμε περπατήσει δίπλα δίπλα κάτω από την μενεξεδιά βροχή.

Purple rain...


https://www.youtube.com/watch?v=F8BMm6Jn6oU